Laatste dagen in Norwich

We lopen een typisch Engels cafeetje in en kijken beide uit naar een plek waar ik mijn benen omhoog kan doen, zoals altijd. En plots besef ik mij dat dat niet hoeft. Ik kan het aan. Mijn systeem gaat niet zo snel meer op tilt. Voor veel mensen misschien moeilijk voor te stellen, maar het is zo fijn dingen te doen zonder de hele tijd alert te zijn op de signalen van mijn lijf.

Begin van de week ging het even iets minder. Trillende arm, weinig controle, hoge hartslag, hyperventilatie…oh wat had ik dat allemaal niet gemist. Het is lastig om gewoon te accepteren dat het even minder gaat zonder bang te worden dat ik helemaal terug val. Als je sympatisch zenuwstelsel de controle neemt, zoals bij ME, dan poppen angsten, schrikreacties en in de stress schieten telkens op. Je systeem is eigenlijk voortdurend aan het scannen op gevaar leer ik uit mijn super interessante boek “Activeer je Nervus vagus”, en is dus overalert. Hierdoor voel je je de hele tijd gejaagd en hyper en dat is zo niet fijn.

Toen dat zomaar weg was na zoveel jaren, voelde ik een verbazingwekkende kalmte in me, heel bijzonder. Tijdens de oefeningen voel ik soms de energie door mijn lichaam stromen en de ruis verdwijnen. Het is echt wonderbaarlijk wat deze therapie in beweging zet. Oefeningen die de eerste week heel makkelijk gingen zijn nu ineens een uitdaging en zo blijf ik bezig met alles “smooth” te krijgen. Mijn oude sportmentaliteit van lekker doorzetten en even de tanden op elkaar helpt me zo niet, dus ik vrees toch echt dat ik de yoga&zen mindset moet gaan vinden.

Al die kerken doen niet allemaal meer dienst. Dit is nu een boekenwinkel en koffiebar.

De trainer Dave is een schat van een man. We gaan vandaag weer even een drankje met hem drinken in het oudste café van Norwich met de lotgenoten die er nog zijn. Morgen heb ik de laatste training met hem en daarna moet ik het alleen doen thuis bij de gym. Ik heb er vertrouwen in dat ik begrijp hoe het werkt en dat ik verder kan met deze therapie. Af en toe zal ik Dave op afstand nodig hebben en er zijn ook al veel lotgenoten mij voor gegaan die ik vragen kan stellen als dat nodig is.

Last Café, vaste stek na de training

We hebben ook wel heel veel zin om straks weer thuis te zijn en de kids te zien. Hopelijk nog een beetje genieten van de zomer samen. En uitvinden wat ik thuis op een dag kan naast de training 5-6x per week! Thuis heb je meer dingen te doen en te willen, dus ik ben benieuwd hoe dat gaat.

Tot snel allemaal! Liefs, Kees & Karmijn

Zondag 7 augustus vliegen we weer van Norwich naar Schiphol. Mocht iemand ons willen ophalen op einde van de middag, heel graag!

Gepubliceerd door karmijnls

Welkom! Mijn naam is Karmijn en dit is mijn foodblog. Ik houd van lekker eten en koken en deel graag mijn recepten. Mijn recepten hebben pure, intense en wereldse smaken!

2 gedachten over “Laatste dagen in Norwich

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: